Σκόνη εσπεριδίνης

Η εσπεριδίνη είναι ένα διυδροφλαβονοειδές γλυκοζίτης με μοριακό τύπο C29H33O15 και μοριακό βάρος 610,56. Η καθαρή εσπεριδίνη εμφανίζεται ως λευκοί κρύσταλλοι που μοιάζουν με βελόνες, ενώ το ακατέργαστο εκχύλισμα είναι συνήθως μια σκούρα καφέ κρυσταλλική σκόνη. Απομονώθηκε για πρώτη φορά από τη φλούδα εσπεριδοειδών το 1828 και είναι το κύριο δραστικό συστατικό της βιταμίνης P (βιταμίνη διαπερατότητας), γεγονός που της χάρισε το όνομα «φυσική βιταμίνη P». Η εσπεριδίνη είναι ευρέως διαδεδομένη στη φύση: το 30%–50% βρίσκεται στη φλούδα, το περικάρπιο και τη φλούδα των αποξηραμένων εσπεριδοειδών και περίπου το 1%–5% βρίσκεται στη φλούδα. Η σύγχρονη βιομηχανική παραγωγή χρησιμοποιεί απόβλητα επεξεργασίας εσπεριδοειδών, φλούδες και περικάρπια ως πρώτες ύλες. Με αλκαλική εκχύλιση και όξινη καθίζηση, εκχύλιση με υπερήχους ή ανταλλαγή ιόντων, η εσπεριδίνη συμπυκνώθηκε σε ποσοστό άνω του 90% και στη συνέχεια ξηράνθηκε με ψεκασμό σε υγρή σκόνη εσπεριδίνης.

Νερό: Απαιτούνται περίπου 50 λίτρα καθαρού νερού στους 25°C για την πλήρη διάλυση 1 γραμμαρίου σκόνης εσπεριδίνης. Η διαλυτότητα αυξάνεται ελαφρώς σε ζεστό νερό πάνω από 70°C.

Οργανικοί διαλύτες: Εύκολα διαλυτός σε διάλυμα πυριδίνης, διμεθυλοφορμαμιδίου και υδροξειδίου του νατρίου· ελαφρώς διαλυτός σε παγόμορφο οξικό οξύ και μεθανόλη· αδιάλυτος σε ακετόνη, βενζόλιο, χλωροφόρμιο και αιθέρα.

Ευαισθησία pH: Σε αλκαλικά διαλύματα (pH > 9), ανοίγει με έναν δακτύλιο που τα σχηματίζει, ο οποίος αυξάνει γρήγορα τη διαλυτότητά του. Όταν το pH επιστρέφει σε όξινα επίπεδα, κλείνει ξανά και διογκώνεται. Επομένως, η «αλκαλική διάλυση και η όξινη καθίζηση» είναι μια συνήθως χρησιμοποιούμενη μέθοδος για τον καθαρισμό σκόνης εσπεριδίνης στο εργαστήριο.

Σημασία της διεργασίας: Λόγω της χαμηλής διαλυτότητάς της στο νερό, η συνηθισμένη σκόνη εσπεριδίνης καθιζάνει εύκολα σε συστήματα υψηλής υδατικότητας, όπως ποτά και υγρά για χορήγηση από το στόμα. Η ενσωμάτωση υδροξυπροπυλ-β-κυκλοδεξτρίνης, η στερεή διασπορά ή οι τεχνικές μικρογαλακτωματοποίησης χρησιμοποιούνται συνήθως στη βιομηχανία για τη βελτίωση της σταθερότητας της υδατικής διασποράς και τη διασφάλιση της καθαρότητας και της διαύγειας του τελικού προϊόντος.

Οι «γλυκοσίδες» και οι «γλυκοσίδες» ανήκουν τόσο σε παλιά όσο και σε νέα συστήματα ονομασίας:
• Παλιά ονόματα: Η λέξη «γλυκοσίδες» στην εσπεριδίνη μεταφράζεται από τα ιαπωνικά τη δεκαετία του 1950.
• Νέα ονομασία: Μετά τη δεκαετία του 1990, η Επιτροπή Επιστημονικής Ορολογίας της χώρας μου άλλαξε τον όρο «γλυκοζίτες» σε συνώνυμο του «γλυκοζίτες», με αποτέλεσμα την ονομασία «εσπεριδίνη».

Ως αποτέλεσμα, σε ακαδημαϊκά περιοδικά, φαρμακοποιίες και διεθνή πρότυπα, πλέον αναγράφεται ως «hesperidin» με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, κάποια παλιά βιβλιογραφία και ορισμένοι αρχαίοι μηχανικοί εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο «hesperidin». Οι δύο ουσίες έχουν την ίδια χημική δομή και αριθμούς CAS (520-26-3) και μπορούν να θεωρηθούν η ίδια ουσία. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι όροι «Hesperidin = Hesperidin-7-O-rutinoside» και «Hesperidin = Hesperidin-7-O-neohesperidin» που μερικές φορές βλέπετε στο διαδίκτυο είναι στην πραγματικότητα παρερμηνείες των όρων «Hesperidin και Neohesperidin» και δεν πρέπει να συγχέονται.

Αν ψάχνετε για σκόνη εσπεριδίνης κατάλληλη για τρόφιμα ή USP, επικοινωνήστε με την SOST Biotech, έναν επαγγελματία κατασκευαστή φυτικών εκχυλισμάτων. Το γραφείο του εργοστασίου βρίσκεται στην ζώνη υψηλής τεχνολογίας του Xi'an. Διαθέτει εργαστήριο GMP και πλήρη εργαστήρια δοκιμών HPLC και GC-MS. Συνήθως έχει τρεις προδιαγραφές: 90%, 95%