پودر ال-گلیسین

گلیسین ساده‌ترین ساختار در بین 20 عضو سری اسیدهای آمینه است. به آن اسید آمینه استیک نیز گفته می‌شود. این یک اسید آمینه غیرضروری برای بدن انسان است. در مولکول خود هم گروه‌های عاملی اسیدی و هم قلیایی دارد. این یک الکترولیت قوی در محلول آبی و بسیار قطبی است. در حلال‌ها حلالیت بالایی دارد، اساساً در حلال‌های غیرقطبی نامحلول است و نقاط جوش و ذوب بالایی دارد. گلیسین می‌تواند با تنظیم اسیدیته و قلیاییت محلول آبی، اشکال مولکولی مختلفی به خود بگیرد. پیوند جانبی گلیسین یک اتم هیدروژن است. از آنجایی که کربن آلفای آن نیز یک اتم هیدروژن دارد، گلیسین از نظر نوری ایزومری نیست. از آنجا که پیوندهای جانبی گلیسین بسیار کوچک هستند، می‌تواند فضاهایی را اشغال کند که سایر اسیدهای آمینه نمی‌توانند، مانند یک اسید آمینه در مارپیچ کلاژن. این ماده در دمای اتاق به صورت کریستال سفید یا پودر کریستالی زرد روشن است. شیرینی منحصر به فردی دارد که می‌تواند طعم اسیدی و قلیایی را کاهش دهد، طعم تلخ ساخارین اضافه شده به غذا را بپوشاند و شیرینی را افزایش دهد. اگر بدن انسان بیش از حد گلیسین مصرف کند، نه تنها توسط بدن انسان جذب و استفاده نمی‌شود، بلکه تعادل جذب اسیدهای آمینه بدن را نیز بر هم می‌زند و بر جذب سایر اسیدهای آمینه تأثیر می‌گذارد و منجر به عدم تعادل تغذیه‌ای و تأثیرگذاری بر سلامت می‌شود. نوشیدنی‌های حاوی شیر که با گلیسین به عنوان ماده اولیه اصلی تولید می‌شوند، به راحتی می‌توانند اثرات نامطلوبی بر رشد و نمو طبیعی نوجوانان و کودکان داشته باشند. چگالی ۱.۱۶۰۷. نقطه ذوب ۲۳۲ تا ۲۳۶ درجه سانتیگراد (تجزیه). محلول در آب، نامحلول در اتانول و اتر. می‌تواند با اسید هیدروکلریک واکنش داده و هیدروکلرید تشکیل دهد. در ماهیچه‌های مواد حمل و نقل خشک با درجه پایین وجود دارد. می‌توان آن را با عمل مونوکلرواستیک اسید و هیدروکسید آمونیوم تولید کرد، یا می‌توان آن را با هیدرولیز و تصفیه ژلاتین نیز به دست آورد.

مکمل‌های غذایی. عمدتاً برای چاشنی، داروسازی، افزودنی‌های غذایی خوراک مرغ و همچنین در تولید کودهای شیمیایی و آفت‌کش‌ها استفاده می‌شود.