Proszek hesperydyny

Hesperydyna to glikozyd dihydroflawonoidowy o wzorze sumarycznym C29H33O15 i masie cząsteczkowej 610,56. Czysta hesperydyna występuje w postaci białych, igłowatych kryształów, natomiast surowy ekstrakt ma zazwyczaj postać ciemnobrązowego, krystalicznego proszku. Po raz pierwszy wyizolowana ze skórek cytrusów w 1828 roku, jest głównym składnikiem aktywnym witaminy P (witaminy przepuszczalności), co zyskało jej nazwę „naturalnej witaminy P”. Hesperydyna jest szeroko rozpowszechniona w przyrodzie: 30–50% znajduje się w skórce, nabłonku i łupinach suszonych owoców cytrusowych, a około 1–5% w skórce. Współczesna produkcja przemysłowa wykorzystuje odpady z przetwórstwa owoców cytrusowych, skórki i łupiny jako surowce. Poprzez ekstrakcję alkaliczną i wytrącanie kwasem, ekstrakcję wspomaganą ultradźwiękami lub wymianę jonową, hesperydynę zagęszczano do ponad 90%, a następnie suszono rozpyłowo, uzyskując płynny proszek hesperydyny.

Woda: Do całkowitego rozpuszczenia 1 grama proszku hesperydyny potrzebne jest około 50 litrów czystej wody o temperaturze 25°C; rozpuszczalność nieznacznie wzrasta w gorącej wodzie o temperaturze powyżej 70°C.

Rozpuszczalniki organiczne: Dobrze rozpuszczalny w pirydynie, dimetyloformamidzie i roztworze wodorotlenku sodu; słabo rozpuszczalny w lodowatym kwasie octowym i metanolu; nierozpuszczalny w acetonie, benzenie, chloroformie i eterze.

Wrażliwość na pH: W roztworach zasadowych (pH > 9) hesperydyna otwiera się, tworząc pierścień, który szybko zwiększa jej rozpuszczalność. Gdy pH powraca do kwaśnego, hesperydyna ponownie się zamyka i pęcznieje. Dlatego „rozpuszczanie w środowisku zasadowym i wytrącanie kwasem” jest powszechnie stosowaną metodą oczyszczania proszku hesperydyny w laboratorium.

Znaczenie procesu: Ze względu na słabą rozpuszczalność w wodzie, zwykły proszek hesperydyny łatwo wytrąca się w roztworach o wysokiej zawartości wody, takich jak napoje i płyny doustne. W celu poprawy stabilności wodnej dyspersji oraz zapewnienia czystości i klarowności produktu końcowego w przemyśle powszechnie stosuje się techniki dodawania hydroksypropylo-β-cyklodekstryny, dyspersji stałej lub mikroemulsyfikacji.

„Glikozydy” i „glikozydy” należą zarówno do starego, jak i nowego systemu nazewnictwa:
• Stare nazwy: „Glikozydy” w hesperydynie zostały przetłumaczone z języka japońskiego w latach 50. XX wieku;
• Nowa nazwa: Po latach 90. XX wieku Komitet Terminologii Naukowej mojego kraju zmienił termin „glikozydy” na synonim „glikozydów”, czego efektem była nazwa „hesperydyna”.

W rezultacie w czasopismach naukowych, farmakopeach i normach międzynarodowych jest ona obecnie zapisywana jako „hesperydyna” w ten sam sposób. Jednak w niektórych starych publikacjach i przez niektórych starożytnych inżynierów nadal używa się terminu „hesperydyna”. Obie substancje mają tę samą strukturę chemiczną i numery CAS (520-26-3) i można je uznać za tę samą substancję. Należy zauważyć, że terminy „hesperydyna = hesperydyno-7-O-rutynozyd” i „hesperydyna = hesperydyno-7-O-neohesperidyna”, które czasami można spotkać w Internecie, są w rzeczywistości błędnymi interpretacjami „hesperydyna” i „neohesperidyna” i nie należy ich mylić.

Jeśli szukasz proszku hesperydyny spożywczej lub USP, skontaktuj się z SOST Biotech, profesjonalnym producentem ekstraktów roślinnych. Biuro fabryki znajduje się w strefie high-tech w Xi'an. Posiada laboratorium GMP oraz kompletne laboratoria testowe HPLC i GC-MS. Zazwyczaj ma trzy parametry: 90%, 95%.